در حالی که وسایل نقلیه هدایتشونده خودکار (AGV) و رباتهای متحرک چرخدار در حال حاضر در زمینه اتوماسیون صنعتی غالب هستند، چرخهای سنتی به یک سقف فیزیکی رسیدهاند. در محیط ساختاریافته یک انبار مدرن، کف صاف امری بدیهی است. با این حال، با پیشرفت اتوماسیون به بیمارستانها، رستورانها و سالنهای تولید پیچیده، «دنیای واقعی» موانعی را به وجود میآورد که چرخها به سادگی نمیتوانند از آنها عبور کنند.
رباتهای انساننما گام بعدی در تکامل اتوماسیون میدانی هستند. با تقلید از فیزیولوژی انسان، این ماشینها در محیطهایی حرکت میکنند که برای انسانها طراحی شدهاند نه برای حسگرها. این تغییر توسط سه ستون اصلی هدایت میشود: کنترل پیشرفته حرکت، درک پیچیده محیطی و ماژولار بودن سختافزار غیرمتمرکز.
تولید با تنوع بالا و تغییرات سریع محصول، چشمانداز تولید مدرن را تعریف میکند. برای همگام شدن، اتوماسیون صنعتی باید فراتر از چارچوبهای سخت و قدیمی حرکت کند. در حالی که سیستمهای حرکتی سنتی در محیطهای ایستا عملکرد خوبی دارند، اغلب در مواجهه با متغیرهای دنیای واقعی مانند سایش مکانیکی یا نوسانات دما دچار مشکل میشوند. با ادغام هوش مصنوعی (AI) با کینماتیک، تولیدکنندگان میتوانند سیستمهای تطبیقی ایجاد کنند که به صورت لحظهای یاد میگیرند و بهینهسازی میکنند. این تحول تضمین میکند که اتوماسیون کارخانه مقاوم، دقیق و بسیار کارآمد باقی بماند.
