در حالی که وسایل نقلیه هدایتشونده خودکار (AGV) و رباتهای متحرک چرخدار در حال حاضر در زمینه اتوماسیون صنعتی غالب هستند، چرخهای سنتی به یک سقف فیزیکی رسیدهاند. در محیط ساختاریافته یک انبار مدرن، کف صاف امری بدیهی است. با این حال، با پیشرفت اتوماسیون به بیمارستانها، رستورانها و سالنهای تولید پیچیده، «دنیای واقعی» موانعی را به وجود میآورد که چرخها به سادگی نمیتوانند از آنها عبور کنند.
رباتهای انساننما گام بعدی در تکامل اتوماسیون میدانی هستند. با تقلید از فیزیولوژی انسان، این ماشینها در محیطهایی حرکت میکنند که برای انسانها طراحی شدهاند نه برای حسگرها. این تغییر توسط سه ستون اصلی هدایت میشود: کنترل پیشرفته حرکت، درک پیچیده محیطی و ماژولار بودن سختافزار غیرمتمرکز.
