راهاندازی Fieldbus H1 برای رفع خطاهای لینک در سگمنتهای Emerson و Schneider
شل بودن یا نبودن یک ترمیناتور میتواند عملکرد یک سگمنت FOUNDATION Fieldbus H1 را مختل کند. پیش از تغییر بلوکهای تابع، توان، سیمکشی و سلامت لایه فیزیکی سگمنت را بررسی کنید.
سگمنت H1 چگونه توان و داده را منتقل میکند؟
FOUNDATION Fieldbus H1 با سرعت 31.25 kbit/s روی یک باس دوسیمه ارتباط برقرار میکند که میتواند توان موردنیاز تجهیزات میدانی سازگار را نیز تأمین کند. مشخصات لایه فیزیکی آن در IEC 61158-2 تعیین شده است. ظرفیت و طول سگمنت به نوع کابل، منبع تغذیه، جریان تجهیزات میدانی، محدودیتهای انشعاب، موانع و الزامات نصب بستگی دارد؛ بنابراین تعداد تجهیزات یا فاصلهای واحد را بهعنوان یک محدودیت عمومی در نظر نگیرید. دستورالعملهای میزبان و تجهیزات، بههمراه محاسبات تأییدشده سگمنت، را رعایت کنید.
پیش از برقدار کردن سگمنت چه مواردی باید بررسی شوند؟
ترانک، هر انشعاب، جعبههای اتصال میدانی، کاندیشنر توان، موانع در صورت استفاده و محلهای ترمینیشن را مستندسازی کنید. ولتاژ موجود در دورترین تجهیز را در بار طراحی محاسبه کنید و طول مجاز کابل و انشعاب را برای نصب واقعی بررسی کنید. تگها و آدرسهای تجهیزات را با استفاده از روش راهاندازی میزبان شناسایی کنید. پیش از اتصال ابزار دقیق، قطبیت، آببندی گلند، آرایش شیلد و پیوستگی کابل را بررسی کنید.
از مجموعه ترمیناتور H1 مشخصشده در هر یک از دو انتهای موردنظر سگمنت استفاده کنید و هیچ ترمیناتور اضافی ناخواستهای نصب نکنید. ترمیناتورهای H1 صرفاً مقاومتهای بدون پوشش 50–100 Ω نیستند؛ تجهیزات و محل نصب صحیح را با نقشه سگمنت و مستندات سازنده تطبیق دهید. در یک نصب Emerson، کارت H1 مدل DeltaV KJ3242X1-BA1 و ترمینالبلوک H1 مدل DeltaV نمونههایی از سختافزار سمت میزبان هستند که باید هنگام بررسی بهدرستی شناسایی شوند.
آیا تجهیزات H1 به همراستاسازی لیزری نیاز دارند؟
خیر. همراستاسازی لیزری بخشی از روش زمانبندی FOUNDATION Fieldbus H1 نیست. زمانبند فعال لینک (LAS) ارتباط زمانبندیشده را هماهنگ میکند، درحالیکه پیکربندی میزبان اجرای بلوکهای تابع و زمانبندی ارتباطات را تعیین میکند. اگر لینکها قطع میشوند، از عیبیابی تجهیزات و لینک میزبان و یک تستر تأییدشده لایه فیزیکی فیلدباس استفاده کنید؛ بهدنبال پالس لیزری نباشید و برای تنظیم زمانبندی غیرموجود تلاش نکنید.
بلوکهای تابع و زمانبند چه تأثیری بر راهاندازی دارند؟
بلوکهای تابع، در صورت پشتیبانی، میتوانند در تجهیزات میدانی اجرا شوند. LAS تبادلهای قطعی را در یک ماکروسیکل تکرارشونده زمانبندی میکند و از ارتباطات دیگر در زمان موجود پشتیبانی میکند. پس از تغییرات پیکربندی، زمانبندی منتشرشده میزبان و وضعیت واقعی تجهیزات را بررسی کنید. زمانبندی ماکروسیکل را بر اساس راهبرد کنترل و قابلیتهای تجهیزات انتخاب کنید، نه یک بازه زمانی عمومی؛ همچنین مشکلات زمانبندی را از خطاهای لایه فیزیکی متمایز کنید.
روش ایمن برای ردیابی یک لینک H1 ناپایدار چیست؟
از عیبیابی میزبان سگمنت تحتتأثیر و مُهرهای زمانی رویدادها شروع کنید. ولتاژ تغذیه را در نقاط مناسب و با استفاده از روش تأییدشده اندازهگیری کنید و آن را با نیازهای واقعی تجهیزات میدانی و کاندیشنر توان مقایسه کنید. تعداد و محل ترمیناتورها، اتصالات ترانک و انشعاب، نفوذ رطوبت، شیلدینگ و آسیب کابل را بررسی کنید. با استفاده از تستر فیلدباس، دامنه سیگنال، نویز و ارتباط تجهیزات را در مقایسه با حدود مستندشده آن ارزیابی کنید. انشعابهای مشکوک را فقط طبق روش تأییدشده کارخانه ایزوله کنید، بهویژه در سیستمهای برقدار یا نواحی خطرناک.
فرض نکنید یک کد خطای خاص میزبان مانند -110xx یا یک دامنه پالس عمومی در تمام نسخههای نرمافزار Emerson و Foxboro یکسان است. هر کد را با دفترچه عیبیابی میزبان نصبشده تطبیق دهید. در یک سیستم Foxboro، نقش دقیق سختافزاری مانند ماژول Foxboro FBM228 را از مستندات آن مشخص کنید و سپس آن را بهعنوان رابط H1 در نظر بگیرید.
گزارش نهایی راهاندازی باید شامل چه مواردی باشد؟
توپولوژی تأییدشده، محاسبات توان سگمنت، نسخههای تجهیزات و میزبان، محل ترمیناتورها، ولتاژ اندازهگیریشده و کیفیت سیگنال، وضعیت تجهیزات و زمانبندی بلوکهای تابع را ثبت کنید. ابتدا خطاهای فیزیکی را برطرف کنید و سپس پیکربندی را تأیید کنید. پیش از گسترش سیستم، هر سگمنت را بهطور کامل راهاندازی کنید.
نویسنده: وانگ جیانهوا مهندس اتوماسیون صنعتی است و بیش از 10 سال در زمینه PLC، DCS و سیستمهای کنترل تجربه دارد.
