ระบบอัตโนมัติในอุตสาหกรรมในอดีตเน้นที่หลักการควบคุม—เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพโดยการควบคุมระบบภายในขอบเขตที่กำหนดไว้ล่วงหน้า อย่างไรก็ตาม ด้วยการเพิ่มขึ้นของดิจิทัลและการเชื่อมต่อ ขั้นตอนถัดไปของวิวัฒนาการอุตสาหกรรมเน้นไม่เพียงแค่การควบคุม แต่ยังรวมถึงการรับรู้และการตีความ ขณะนี้ความสนใจอยู่ที่การสร้างระบบที่ไม่เพียงแต่สังเกตสภาพแวดล้อมของตนเอง แต่ยังเข้าใจสภาพแวดล้อมเหล่านั้น การเปลี่ยนแปลงนี้ จากระบบอัตโนมัติที่เน้นการทำงานไปสู่ระบบอัตโนมัติที่สะท้อนและปัญญาที่ตั้งอยู่ในบริบท เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในวิธีการทำงานของโรงงาน
