روز کارگر چین (劳动节) در اول ماه مه از یک جشن کارگری سوسیالیستی به یکی از بزرگترین رویدادهای سفر داخلی در جهان تبدیل شده است. این مقاله به بررسی ریشههای این تعطیلات در جنبش بینالمللی کارگران سال ۱۹۱۹، به رسمیت شناخته شدن آن به عنوان تعطیلات ملی در سال ۱۹۴۹، تحول هفته طلایی پنج روزه و تأثیر اقتصادی عظیم ۲۹۵ میلیون سفر داخلی با هزینهای معادل ۱۶۶ میلیارد یوان میپردازد.
